'Het was de tegenstelling tussen “armorica” en “argoat” zoals het in het Keltisch heette, "het land in zee" en "het land van de bomen". Dat waren de twee wezenlijke bestanddelen van Bretagne.' In Concarneau waar commissaris Dupin woont en werkt, ‘zegeviert de zee’, even verder, in Pont Aven — waar hij de moord op een hotelier moet oplossen ‘rook je de rivier, de grond, bomen, het dal — kortom het land’.
In deze door Simenon geïnspireerde detective, speelt zowel de streek als de geschiedenis een belangrijke rol. In Bretagne en dan vooral in de Finistère (Finis terrae) ontstond aan het eind van de negentiende eeuw in Pont Aven een heuse schilderschool met beroemde namen als Gaugain, Serusier en Emile Bernard. Met open armen werden de kunstenaars er onthaald, vooral in het pensionhotel Le Central van Marie-Jeanne Pennec waar ze voor hun verblijf betaalden met schilderijen.
Het is de achterkleinzoon van Jeanne, de 91-jarige Pierre-Louis Pennec die, begin juli, net wanneer het toeristisch seizoen van start gaat, vermoord wordt teruggevonden. Commissaris Dupin, die zijn eerdere standplaats in Parijs heef moeten verlaten omdat hij door zijn eigenzinnige aanpak president Chirac had beledigd, wordt voor zijn eerste grote zaak in Bretagne al direct geconfronteerd met het wantrouwen van de bewoners en de ergernis van zijn eigen inspecteurs. Vier dagen zal hij nodig hebben om licht te zien  in het raadsel dat meer te maken heeft met het schilderkundige verleden van het stadje dan eerst werd gedacht.
Bannalec oogstte met dit eerste boek uit de serie over commissaris Dupin terecht succes. Het is immers een vlot leesbare, knap geconstrueerde en ook geestige detective die bovendien zonder meer als plaatsvervanger kan dienen voor een reisgids van de Finistère.
[Jan Baes]

Als de hoteleigenaar van een beroemd hotel in Bretagne, waar ooit allerlei bekende schilders logeerden, wordt vermoord, heeft commissaris Dupin weinig aanwijzingen. Als geboren Parijzenaar is hij relatief nieuw in de streek en heeft het niet gemakkelijk met onder- en bovengeschikten. Ten slotte weet hij toch door zijn eigenzinnigheid de oplossing te vinden. Niet voor niets wordt in het begin verwezen naar Maigret, in welke traditie dit boek is geschreven. Op een aangename manier wordt het verhaal verteld, zonder gruwelijke details, maar met veel gevoel voor sfeer, psychologie en menselijke waarneming. Dat de streek bekend is voor veel Nederlanders is ook een aardig gegeven. In Duitsland een succes en ook hier voor een groot publiek aantrekkelijk. Eerste deel in een voorgenomen reeks van een auteur die zowel in Duitsland als in Frankrijk woont. Normale druk.